Zioła część 1

zbiór ziół

Szałwia pospolita

Szałwia pospolita to roślina wieloletnia. Kwiaty mają kolor różowy lub jasnofioletowy. Jej wysokość to około 70 cm a kwitnie czerwiec-lipiec. Ma bardzo silny zapach który lubią pszczoły. Miejscem pochodzenia są kraje śródziemnomorskie, ale z powodzeniem uprawiana jest w Europie i oczywiście w Polsce. Uprawia się z nasion które wysiewa się wprost do gruntu. Lubi żyzną ziemię i dobrze odchwaszczoną. Zbiór liści szałwii oraz ziela szałwii zaczyna się przed kwitnieniem dwu lub trzykrotnie w ciągu roku. Liście i ziele szałwii suszy się w suszarni w temperaturze do 35 stopni. Szałwia lekarska ma zastosowanie w lecznictwie, kuchni i w przemyśle kosmetycznym. Największe zastosowanie ma jednak w lecznictwie. I mamy całą gamę mieszanek ziołowych w skład których wchodzi szałwia lekarska: Septosan, Dentosep, Vagosan, Gastrina, Pedoflos, Septoflos, Diabetoson. Ma szerokie właściwości przeciwpotne, uspakajające, antyseptyczne i grzybobójcze. Jeżeli mamy problem z dziąsłami i stanem zapalnym jamy ustnej zastosujmy szałwie lekarską. Stosuje się napary do przemywania skóry, wewnętrznie stosuje się w stanach zapalnych przewodu pokarmowego. Masz kłopoty z włosami stosuj płukanki z szałwii lekarskiej, wtedy będą zdrowe i mocne.

Szakłak Pospolity

Szakłak Pospolity to krzew który osiąga wysokość 3 metrów. Szakłak ma na gałązkach ciernie, ładnie kwitnie, kwiaty są koloru żółtawozielonego i kwitną w maju i czerwcu. Występuje w całej Europie, Afryce, Azji, nawet na Kaukazie. Szakłak pospolity występuje w całej Europie, Azji, Afryce i nawet na Kaukazie. Rośnie pojedynczo w lasach mieszanych i liściastych czasami na łąkach i w zaroślach. Jest rośliną leczniczą. Zarówno kora szakłaku jak i owoce maja działanie przeczyszczające, moczopędne i regulujące przemianę materii. Owoc po dojrzeniu jest czarny i wtedy nadaje się do zbioru i najczęściej suszy się w suszarni. Dla własnych potrzeb suszy się na siatkach, w przewiewnym i zacienionym miejscu. Kora i owoce bogate są w flawonoidy garbniki, pektyny i sole mineralne. Kora i owoce szakłaku są bezpiecznym środkiem przeczyszczającym ale jest warunek, nie wolno przekraczać podstawowych dawek. Nie wolno stosować u kobiet w ciąży i w stanach zapalnych przewodu pokarmowego. Najlepsze rezultaty uzyskujemy w długotrwałych zaparciach u osób otyłych i w starszym wieku. Z owoców szakłaka przygotowywuje się napar który pije się wieczorem. Wchodzi również w skład wielu innych mieszanek które są stosowane jako leki żółciopędne i żółciotwórcze.

Tatarak zwyczajny

Tatarak zwyczajny jest rośliną wieloletnią o intensywnym cynamonowym zapachu. Roślina tworzy grube pełzające kłącza. Kawałki kłączy tataraku przenoszone są przez wodę i w ten sposób się rozmnaża. W Polsce najczęściej rośnie na brzegach stawów, nad brzegami jezior w rowach i wilgotnych łąkach. Kłącza tataraku zbiera się jako surowiec zielarski. Pozyskiwanie surowca tzn. kłącza tataraku jest trudną i żmudną pracą. Roślina ta rośnie w wodzie, stąd zbieracz musi przebywać w wodzie i posługiwać się takimi narzędziami jak: grabie lub bosak. Kłącza tataraku zbiera się od wiosny do końca lata. Jako roślina lecznicza znany był w medycynie chińskiej, hinduskiej. Co ciekawe nazwa „tatarak” pochodzi od Tatarów bo to oni sprowadzili go do Europy w szesnastym wieku. Ma szerokie zastosowanie jako lek na dolegliwości żołądkowe i reumatyczne. Ususzone kłącze tataraku można ssać i powoduje to reakcje wymiotne a w konsekwencji ma się wstręt do papierosów. Bardzo dobrze działa na włosy jako środek pielęgnacyjny w chorobach skóry głowy, łojotoku, łupieżu, pobudza wzrost włosów, łojotokowym zapaleniu skóry. Stosuje się wtedy Urticosan, Seboren. Napary z kłącza tataraku maja działanie przeciwbiegunkowe, przeciwbólowe, uspakajające.

Goździkowiec wonny

Osiąga wysokość do 15 metrów. Jest wiecznie zielonym drzewem, którego pień pokryty jest szarawą korą. Liście mają długość około 15 centymetrów i posiadają olejki eteryczne. Drzewo kwitnie przez cały rok i ładnie pachnie. Kwiaty mają różowo- biały kolor które później tworzą owoce. Uprawiany jest na Sumatrze, Zanzibarze i na Madagaskarze. Z pączków kwiatowych goździkowca wonnego otrzymuje się olejek goździkowy. Najlepiej rośnie w tropikach i na plantacjach osiąga wysokość około 4 metrów. Jego żywotność dochodzi do 50 lat a pierwszy plon jest po sześciu latach. Pączki kwiatowe zbierane są przed kwitnieniem i mają kolor ciemno- brunatny. Można ich zebrać z jednego drzewa do 5 kg pączków kwiatowych. Najwięcej uprawia się go na wyspach Oceanu Indyjskiego na wyspach Archipelagu Moluckiego i na Madagaskarze. Goździkowiec Wonny ma zastosowanie w przemyśle spożywczym kosmetycznym i farmaceutycznym. Nawet stosuje się w stomatologi. Używany jest w takich środkach jak: Amol, Olbas, Argol, Aromatol. Stosujemy goździki do przetworów do pieczenia mięs, bardzo dobre jest grzane wino z goździkami.

1 Comment

  1. Musimy wrócić do starych metod leczenia. Leczenie ziołami trwa dłużej, ale jest dużo zdrowsze niż faszerowanie ciała chemią. Poza tym słyszeliście, że rząd chce wykończyć branżę zielarską w Polsce ? Przez kilkanaście lat pomagałem rodzicom w uprawie ziół i mam nadzieję, że w Polsce będzie można legalnie nadal je kupować.
    Paul ostatnio opublikował…Zioła część 1My Profile

Comments are closed.